Douwe Egberts heeft voor het eerst sinds 2002 het ontwerp van de koffieverpakkingen aangepast.
De gemiddelde consument zal het niet opvallen maar alle onderdelen van het verpakkingsontwerp zijn aangepakt zonder dat dit ten koste gaat van de herkenbaarheid.
De Aroma Lady, die in 2002 de koffieschenkende Friese dame verving, ziet er wat slanker uit en kijkt tegenwoordig omhoog; ‘Douwe’ is niet langer in kapitaal gezet; het zegel is opgepoetst en er is een semi-transparante banier toegevoegd waardoor er meer diepte in de verpakking zit en het vergrote woordmerk versterkt wordt..
In de AH bij mij om de hoek stond vandaag de nieuwe verpakking naast de oude waardoor goed te zien is hoe de schapimpact enorm is verbeterd. Al met al een goed uitgevoerde evolutionaire aanpassing door het Parijse bureau Team Créatif.
Maar ieder voordeel heeft z’n nadeel. Door de nieuwe lay-out is geen plaats meer voor het karakteristieke driehoekje, dat in ieder geval al sinds 1900 een belangrijk kenmerk is van de verpakking van het koffiemerk. Het dakje van DE is als de rode ster van Heineken of het streepje van HEMA. Het maakt deel uit van het visuele erfgoed van het merk en is bovendien een herkenbaar en onderscheidend vormelement. Het lijkt mij dat je dat niet zo maar overboord gooit.
Ben benieuwd hoe lang de discussie bij DE heeft geduurd voordat hierover de knoop is doorgehakt.
Wat grappig, dat rode dakje is mij nog nooit opgevallen! Maar nu in het overzicht zie je het wel heel duidelijk verdwijnen bij de laatste restyling.
Wederom een scherpe beeldanalyse. Maar dan toch een gewetensvraag.
Ik ga er van uit dat de tijd die oog en hersenpan nodig hebben om de relatie te leggen tussen het nieuwe ontwerp en het idee ‘kip, (Douwe) ik heb je’, jij stond op mijn lijstje, meetbaar significant omlaag gegaan is ten opzichte van het ‘oude’ ontwerp.
Mezelf kennende geeft mij dat een nog beter gevoel met het merk. Ik zal het nog meer waarderen.
Wat maakt zo’n hoekje dan uit? Of hebben ze het effect daarvan (met of zonder) niet gemeten?
Wilde reageren met “dat dakje is mij nooit opgevallen”, maar Rolf heeft dat ook al laten weten.
Denk dat dat soort dingen vaak belangrijker zijn voor de mensen die erbij betrokken zijn of die zich met design bezig houden dan de mensen die de producten feitelijk kopen.
@Denkbeeldenstorm: Goeie opmerking Guido. Of het effect gemeten is weet ik niet. En of het driehoekje een rol speelt in de onbewuste herkenning van het merk kan ik alleen maar vermoeden..
DE doet z’n best om de ‘heritage’ (de Nederlandse vertaling ‘erfgoed’ dekt de betekenis maar voor een deel, IMHO) van het merk te koesteren, bijvoorbeeld door de prominente vermelding van het jaartal 1753.
Een element dat al meer dan 100 jaar onderdeel is van het verpakkingsontwerp maakt wat mij betreft deel uit van de heritage van het merk.
Tegelijkertijd moet de warmedrankencategorie z’n best doen om relevant te blijven voor z’n doelgroepen, met name jongeren. Dat verklaart de vervanging van de Friese dame door de Aroma Lady in 2002. Daar komt nog bij dat de concurrentie (met name runner-up Perla, het huismerk van AH) visueel steeds dichter tegen DE aan leek te kruipen.
Het gaat kortom om de juiste balans en dan kan de conclusie zijn dat zo’n driehoekje moet sneuvelen.
Bedankt voor het interessante artikel over de D.E.-koffieverpakkingen ! Is het mogelijk dat U mij van de 2 eerste (1900 en 1920) verpakkingen een XXL afbeelding mailt ? Of dat U mij een verwijzing naar een site geeft waar ik deze vinden kan ?